Vakantie
Spanje 2009
Gambusia Holbrooki
Mondingsgebied van de Ebro
Mondingsgebied van de Ebro
Rijstbouw
Tekst
Kees de Jong
Foto's
Kees de Jong
Geplaatst
27 oktober 2019
Als ik tijdens de zomervakantie met het gezin op stap ga, heb ik meestal geen aandacht meer voor mijn levendbarende vissen. Een buurman verzorgt de achterblijvende vissen en aangezien hij dat al enkele jaren doet, vertrouw ik er op dat dit allemaal goed gaat en ik bij thuiskomst mijn vissen in goede staat weer aantref.

Zo had ik ook dit jaar de gezinsvakantie in gedachten. We gingen met z’n vieren naar Spanje en verbleven ongeveer 60 kilometer landinwaarts van de Catalaanse stad Tarragona. Na een week in de directe omgeving van ons appartement te hebben rond gekeken, besloten we om naar de delta van de Ebro (in het Spaans) of Ebre (in het Catalaans) te gaan. Ineens schoot me te binnen dat de kans erg groot zou zijn dat we daar het muskietenvisje Gambusia holbrooki zouden kunnen vinden. Deze levendbarende tandkarper, die oorspronkelijk uit het oosten van de USA komt, is op veel plaatsen rond de Middellandse Zee geïntroduceerd en het leek mij dan ook waarschijnlijk dat ik deze soort daar zou kunnen vangen.

Aangezien ik er niet op had gerekend dat ik nog vissen zou moeten vangen, moest ik eerst bij een ‘Basar Oriental’ een geschikt net kopen. Bewapend met dit net kwamen we aan bij het mondingsgebied van de Ebro.

Het muskietenvisje heeft geen goede naam. De soort is een belangrijke oorzaak van het verdwijnen van de oorspronkelijke soorten in dit gebied.

Een groot gedeelte van dit gebied wordt gebruikt voor rijstbouw en daardoor lijkt dit vlakke groene land met tussenliggende irrigatiekanaaltjes wel iets op het Nederlandse grasland. Af en toe wordt dit landschap onderbroken door delen die niet in cultuur zijn gebracht en waar stroken natuur zijn ontstaan, waarin veel watervogels leven.

Via enkele rechte wegen tussen de uitgestrekte groene rijstvelden bereikten we het plaatsje Deltebre. Van hieruit bleek het mogelijk om een boottocht op de Ebro te maken en we besloten dit te doen. Aangezien de afvaart nog even op zich liet wachten, kon ik nagaan of er muskietenvisjes in de Ebro aanwezig waren. Er zwommen veel visjes tussen de aanwezige planten en volgens mij zat de gezochte levendbarende tandkarper er ook tussen. Het water was slecht bereikbaar en toen ik ook nog een dode hond zag drijven, had ik niet zoveel zin meer om het water in te gaan om vissen te vangen.

Toen we na de interessante tocht op de Ebro het mondingsgebied weer uitreden, stopten we nog bij een wat breder kanaaltje met troebel water dat door de rijstvelden stroomt. Dit leek mij een geschikte plek om de vissen toch nog in het net te krijgen. Het bleek wel heel erg makkelijk. Met één haal tussen een bosje aanwezige waterplanten had ik al een aantal Gambusia’s te pakken. Ook bij de volgende pogingen kreeg ik veel van deze visjes in mijn net. Na enkele op de foto te hebben gezet, liet ik ze weer los. Het is bekend dat er soms zwarte mannetjes van deze soort voorkomen. Deze zaten niet tussen de vissen dat ik heb gevangen. Alle door mij gevangen mannetjes waren bruin.

Ik zag in het water nog andere vissen rondzwemmen, waarvan sommige voor een liefhebber van levendbarenden mooi gekleurd leken. Op internet heb ik nog opgezocht welke vissen er verder nog voor zouden kunnen komen. Het lijkt er op dat het voor sportvissers een paradijs is, want ik zag allemaal lachende kerels met enorme meervallen en karpers. Een groot aantal artikelen gaat over de introductie van de Chinese weeraal (Misgurnus anguillicaudatus). Deze uit Azië afkomstige vis vermeerdert zich explosief in de Ebro delta en vormt een bedreiging voor de andere vissoorten die in de rivier leven. De Chinese weeral is waarschijnlijk in de rivier terecht gekomen doordat hij uit één van de kweekcentra voor exotische vissen, die langs de Ebro liggen, is ontsnapt. Door de komst van deze vis heeft het muskietenvisje met een geduchte nieuwe natuurlijk vijand te maken. Mogelijk heeft dit gevolgen voor de hoeveelheid muskietenvisjes in het gebied.

Het was niet de laatste keer dat we het muskietenvisje tijdens onze vakantie zagen. Op de terugreis reden we door Andorra en aangezien ik altijd belust ben op koopjes maakten we een wandeling door Andorra stad. In een groot warenhuis was een aquariumafdeling. In één van de aquaria bevond zich een grote groep muskietenvisjes samen met enkele pantsermeervalletjes. Het muskietenvisje maakt in een te kleine ruimte zijn reputatie als agressief visje snel waar. Van alle andere soorten en van een deel van de kleinere soortgenoten waren alle vinnen verdwenen.

Het muskietenvisje komt vooral rond de Middellandse Zee in Europa voor. Een liefhebber van levendbarende tandkarpers kan dus ook tijdens de vakantie in zijn eigen continent als op zoek naar deze levendbarende tandkarper.

© 2018-2020 Poecilia.nl All Rights Reserved. Webmaster Marco Goeman
nlenfrdept
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account

X

.

© poecilia.nl