Skiffia francesae
Kingston, 1978
landkaart
Tekst
Kees de Jong
Foto's
Zie foto
Geplaatst
3 februari 2021
Nederlandse naam
Gouden Skiffia, gouden zaagtand goodeïde.
Etymologie
Niet aanwezig.
Grootte
Maximaal 6 cm. De mannetjes blijven iets kleiner.
Temperatuur
Rond de 21ºC. Hogere temperaturen worden over een langere periode slecht verdragen.
Aquarium
Een aquarium van minimaal 80 liter is voldoende om een groep te houden.
Verspreiding
Skiffia francesae kwam voor in de bronnen van de Río Teuchitlán in centraal Mexico. Jaren geleden werd op deze plek een recreatiegebied met zwembaden en glijbanen gebouwd. Met name door vervuiling en de introductie van andere soorten, zoals het platy en karpers, is de soort hier verdwenen. De soort werd rond 1970 herkent als een aparte soort en in 1978 door Kingston beschreven. In 1981 kon men de soort al niet meer in vinden in dit gebied. Ook de uit hetzelfde gebied afkomstige Zoogoneticus tequila kon zich niet handhaven. Dat S. francesae nu nog steeds in onze aquaria kan worden gehouden is te danken aan het feit dat R.R. Miller in 1976 ook enkele levende exemplaren naar de USA meenam. Met name James Langhammer van het Belle Isle Aquarium in Detroit heeft er voor gezorgd dat de soort in stand bleef en daarna ook onder hobbyisten kon worden verdeeld. Op dit moment wordt de soort nog steeds in het aquarium gehouden.
Bijzonderheden
De gouden Skiffia heeft een hoge lichaamsbouw. Meest opvallend is de gouden glans op het lichaam van de mannetjes. Vooral bij een juiste lichtaanval is de gouden kleur erg aantrekkelijk. De aarsvin van de mannetjes heeft een inkeping en wordt gebruikt voor het bevruchten van de vrouwtjes. De rugvin van de mannetjes is groter dan die van de vrouwtjes en heeft de kenmerkende zaagtandvorm. De bovenzijde van het lichaam van de vrouwtjes is bruingroen van kleur. De buikzijde is lichter. Verder zijn de vrouwtjes goed te herkennen aan hun drachtigheidsvlek.

De soort wordt dus al sinds 1976 in het aquarium gehouden en alle op dit moment gehouden exemplaren zijn afkomstig van een klein groepje. De onvermijdelijke inteelt heeft geen merkbare negatieve invloed op de vissen gehad. Het zijn nog steeds gezonde en levendige vissen die niet erg moeilijk te houden blijken.

Het houden in een groep met vissen van verschillende leeftijden is voor deze soort belangrijk. Ook de waterkwaliteit is belangrijk; regelmatig een deel van het water verversen is belangrijk. Door het verversen van een deel van het water wordt S. francesae ook actiever en het is een indrukwekkend gezicht om de mannetjes in hun prachtkleed met gespreide vinnen te zien sparren.
Kweek
De grote vissen vormen geen bedreiging voor de pasgeboren jongen en het is dan ook niet noodzakelijk om vrouwtjes voor het werpen apart te zetten. Enige groepen planten waar zowel vrouwtjes als jongen zich terug kunnen trekken, verhogen het welbevinden.
Voedsel
Het zijn geen kieskeurige eters een gevarieerd menu volstaat.
Overig
Jarenlang werd de soort gezien als boegbeeld van het goede werk dat aquarianen kunnen doen bij het redden van een soort. De laatste jaren is de aandacht verschoven naar de vele andere soorten goodeïden die ook sterk bedreigd zijn.

Al bij het beschrijven van S. francesae gaf Kingston aan dat de soort nauw verwant is aan S. multipunctata. De soorten lijken erg op elkaar en zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. S. francesae is iets kleiner, heeft een meer naar boven staande bek en bij de mannetjes ontbreken de voor S. multipunctata zo kenmerkende zwarte vlekken. Het nauw verwant zijn van de soorten blijkt ook uit het feit dat ze eenvoudig te kruisen zijn. Een kruising tussen deze soorten werd in de jaren tachtig onder de naam “ Black beauty” aangeboden. De mannetjes van deze hybride waren bijna helemaal zwart. Ze voegen eigenlijk niks toe aan de oorspronkelijk soorten en zijn voor zover ik weet al weer uit de hobby verdwenen.

In 2008 werd in een bron in de buurt van Sayulla een vis ontdekt die nauwelijks van S. francesae te onderscheiden was. Deze vorm werd enige tijd als een nieuwe populatie gezien, maar verschilt genetisch te veel om dit idee te rechtvaardigen. Het lijkt er meer op dat ze een positie tussen S. francesae en S. multipunctata inneemt. Helaas is deze nieuwe locatie inmiddels ook droog gevallen en daarmee is de populatie van Sayulla in de natuur verdwenen en leeft zij alleen nog in het aquarium.
Literatuur
Geen

© 2018-2021 Poecilia.nl All Rights Reserved. Webmaster Marco Goeman
nlenfrdept
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account

X

.

© poecilia.nl